گزارشی از مذاکرات جنبش مقاومت و رژیم
اخیرا از سوی برخی سفید ریشان و علماء خبر مذاکرات جنبش مقاومت با رژیم مطرح می شد که بنده جهت تحقیق و تهیه گزارش به پایگاههای جنبش سفر نمودم این سفر که خود حکایتی طولانی دارد و در جائی دیگر بدان خواهم پرداخت در این سفر بنده موفق به دیدار کادر سیاسی جنبش و همچنین بعضی از فرماندهان ارشد جنبش شدم که طی نشستهای مختلف به بحث و گفتگو و تبادل نظر و افکار در موارد مختلفی پرداختیم اما مهمترین مسئله ای که بدان پرداخته شد سوالات بنده از چند و چون مذاکرات بین جنبش مقاومت و مبارزین بود که دوستان موجود در این پایگاه با کمیته مرکزی جنبش که در پایگاهی دیگر بودند تماس گرفتند و درخواست من را با آنان در میان نهادند و کمیته مرکزی بعد از تشکیل جلسه به روابط عمومی اجازه داد تا یک سری اطلاعات و انفورمیشن در مورد مذاکرات به من بدهند.
طبق گفته روابط عمومی جنبش مقاومت این گفتگوها و مذاکرات بعد از عملیاتهای اخیر در زاهدان و نزدیکی چابهار به صورت غیر علنی و با واسطه آن دسته از سران طوائف و علماء که رابطه نزدیکی با جنبش دارند و از آنجائی که جنبش مقاومت همیشه تاکید بر اصل مذاکره و گفتگو داشته است و درب مذاکره را باز گذاشته است آغاز شد.
رژیم آخوندی بعد از انتصاب احمدی نژاد به عنوان رئیس جمهور بی ترمز بر مردم ایران درب گفتگو و مذاکراتی را که از زمان خاتمی آغاز شده بود بست و مغرورانه تمامی خواسته های مردمی و ملی جنبش را نادیده گرفت و با انانیت و تکبر تمام از هرگونه گفتگو و مذاکره خود داری کردند و به سرکوب و کشتار مردم پرداختند که جوانان بلوچستان بی کار ننشستند و ضربه های سنگینی به نظام وارد کردند و نشان دادند که می توانند رژیم را به زانو در باورند و همچنین نشان دادند که جوانان این دیار دیگر آرام نخواهند نشست و تا رسیدن به تمامی حقوق انسانی و مشروع خود دست از مبارزه چه به صورت مسلحانه و چه به طریق آرام بر نخواهند داشت البته این رژیم است که نوع مبارزه را پیش روی مبارزین می نهد نوع برخورد دولت احمدی نژاد با مردم بلوچستان و مبارزات حق طلبانه راه مذاکره و گفتگو و دیالوگ را بست و جوانان را مجبور به اقدامات مسلحانه نمود اوایل دار و دسته رژیم فکر می کردند می توانند با اعدام و ایجاد جو رعب و وحشت مبارزین را مجبور به عقب نشینی نمایند اما رژیم با اعدام و جنایت مبارزه را مقتدر تر و مردمی تر نموده و مبارزه به خانه و کاشانه مردم رسید و مبارزان با اتخاذ سیاستهای درست توانستند رژیم را وادار به گفتگو نمایند و بالاخره رژیم با فرستادن نمایندگانی از روحانیت و سفید ریشان در خواست مذاکره و گفتگوی سری نمود که مبارزین بعد از تشکیل جلسه های زیادی به توافق رسیدند و گفتگوها آغاز شد رژیم با دادن وعده هائی از قبیل عزل دهمرده از استانداری و انتصاب یک بلوچ بر این عهده و دادن آزادی بیان و عزل مدیران غیر بومی از مبارزین خواست که دست از مبارزه مسلحانه بردارند در برابر مبارزین قبول کردند که در صورت برگذاری یک نشست و مذاکره علنی و به طور مساوی با شرکت نمایندگانی از سازمان ملل و کشورهای همسایه و طرح خواسته های خود در آن اگر مورد اتفاق رژیم باشند دست از مبارزه مسلحانه بردارند که برخی از این خواسته ها عبارتند از: آزادی بدون قید و شرط تمامی زندانیان سیاسی بلوچستان ، اجازه تشکیل احزاب به مردم بلوچ واگذاری عادلانه تمامی پستها و مقامات بلوچستان بین مردم که بنا بر اکثریت بودن بلوچها پستهای حساس امثال استانداری و فرمانداری و فرماندهی انتظامی به افراد مردمی بلوچ ، اخراج تمامی نیروهای فشار از جمله سپاه و مرصاد و قرارگاههای مخصوص از بلوچستان به جز نیروی انتظامی که آن هم باید تحت اداره مردم بلوچ باشد و اجازه بازگشت بدون قید و شرط همه بلوچهائی که به کشورهای دیگر پناهنده شدند به بلوچستان و.....
که رژیم همه این شرائط و دیگر شرائط به جز نشست علنی را پذیرفته است اما مبارزین بر علنی ورسمی بودن نشست و شرکت نمایندگانی از سازمان ملل و کشورهای همسایه تاکید و پافشاری می نمایند و برای مبارزین مذاکره خصوصی هرگز قابل قبول نیست و به هیچ صورتی بدان تن نخواهند داد به همین جهت این مذاکرات هنوز ادامه دارند و مبارزین به خاطر پاس داشتن گفتگو و مذاکرات تا دو ماه به طور غیر رسمی آتش بس اعلام نمودند تا ببینند مذاکرات به کجا می رسد و در صورت مذاکرات علنی و پذیرفته شدن خواسته های مردمی جنبش از سوی رژیم جنبش با حفظ قدرت نظامی خود در مرحله اول یک حزب سیاسی تشکیل خواهد داد و جهت رسیدن مردم بلوچ به حقوقشان به مبارزه مدنی خواهد پرداخت.
در غیر این صورت مبارزین راه خود را ادامه خواهند داد و به امید حق رژیم را در بلوچستان با شکست مواجه خواهند کرد.
تهیه گزارش دلاور بلوچ
از دوستان عزیز می خواهم نظرات و پیشنهادات خود در مورد مذاکرات جاری بین جنبش مقاومت و رژیم را بیان نمایند.

