بیانگر جنایات رژیم در بلوچستان و ایران

آیا اصلاح طلبان درد اهلسنت را دوا می کنند؟!

اخیرا از سوی اصلاح طلبان اعلامیه هائی انتشار یافت که در آن از اهلسنت و اقلیتهای قومی به دفاع برخاسته بودند و چنین وانمود کرده بودند که اصلاح طلبان خواهان  رسیدن  اهلسنت و همچنین اقوام ایرانی به حقوقشان هستند !

اما آنچه که مردم اهلسنت و دیگر اقوام ایرانی بعد از دوم خرداد و به قدرت رسیدن اصلاح طلبان مشاهده نمودن با آنچه آنها مطرح نمودند و الان هم مطرح می نمایند تفاوت دارد و همانطور که در دوره های قبل و بعد اهلسنت و اقوام ایرانی از بی عدالتی و تبعیض و عدم شرکت  در ساختار نظام کشورشان و همچنین از ساختار قدرت در مناطق خودشان رنج می بردند بعینه در دوره اصلاحات هم رنج بردند و به خواسته هایشان هیچ توجهی  نشد و مثل همیشه به حاشیه رانده شدند و حقوقشان در میان هیاهوها و سر و صداهای دو جناح گم شد و این فقط نظام بود که با شرکت وسیع و گسترده اهلسنت و اقوام ایرانی بهره برد و این شرکت گسترده هیچ نفعی برای اهلسنت در برنداشت.

شاید از نظر فکری بین دو طیف اختلاف باشد اما به نظر من پایه ایدیولوژیکی هر دو گروه یکی است و هیچ تفاوتی بین این دوجناح در اصول وجود ندارد  و برایشان ولایت فقیه و حفظ نظام به مراتب بیشتر از اقوام و مذاهب ایرانی اهمیت دارد به همین خاطر هر دو  با اقلیتها یک گونه برخورد نمودند و اصلاح طلبان تنها امتیازشان شعار های توخالی عدالت و برابری بود که با این طرفند اهلسنت و اقوام ایرانی را به میدان انتخابات کشاندند تا پایه های نظام جهل و جور را تثبیت نمایند و بعد از شکستشان در دو دوره انتخابات مجلس و ریاست جمهوری باری دیگر با همان شعارهای گذشته و پوسیده می خواهند اهلسنت را باری دیگر فریب داده و به عرصه رای دادن بکشند لذا اهلسنت باید بیدار باشند و امری را که یک بار تجربه کردند بار دیگر نیازی به تجربه اش نیست و رهبران اهلسنت بدانند که در صورت شرکت در مراسم نمایشی سیاستهای دو طیف هیچ سودی نخواهند برد بلکه با چنین اعمالی ضعف و ناتوانی خود را باری دیگر به نمایش خواهند گذاشت و در صورتی که آنها با مبارزات مسلحانه مخالفند لازمه مبارزات مدنی و دموکراتیک عدم شرکت در انتخاباتی است که هیچ سودی برای جامعه اهلسنت ندارد بدین صورت آنان با نافرمانی مدنی که حق مردم یک جامعه است می توانند سران نظام را به تفکر در برخورد با اهلسنت و اقوام ایرانی وادارند اگر چه امکان برخورد فیزیکی در این میان وجود دارد اما این نوع برخوردها موجب رشد بیداری مردمی شده و با ورود مردم به صحنه رژیم در تنگنا قرار می گیرد اما باز هم امکان بمباران و تیرباران مردم در صحنه وجود دارد ولی در یک مبارزه مدنی نباید از این امور واهمه داشت زیرا ترس و واهمه موجب محرومیت همیشگی می شود و اگر شما این امر را ممکن نمی دانید پس هیچ راهی جز مبارزه مسلحانه وجود ندارد  و این حقیقتی است که مبارزین قبلا به آن رسیده اند لذا باید مبارزین را در راهشان یاری دهید تا با سرنگونی این نظام بتوانیم با همکاری دیگر هم میهنان یک حکومت مردمی برپا کنیم که در ان همه اقوام و مذاهب ایرانی دارای حقوق مساوی و برابر باشند و در ساختار سیاسی کشور همه به طور یکسان شریک باشند .

فهرست اصلی

نوشته های پیشین

آرشیو موضوعی

پیوندها

طراح قالب